காங்கோவில் எபோலா கோரத்தாண்டவம்: உலகளாவிய அவசர நிலை அறிவிப்பு!

காங்கோ ஜனநாயகக் குடியரசில் (DRC) தீவிரமாகப் பரவி வரும் எபோலா வைரஸ் பாதிப்பைக் கட்டுப்படுத்த உலக சுகாதார நிறுவனம் உலகளாவிய பொதுச் சுகாதார அவசர நிலையை அறிவித்துள்ளது. எல்லைகளைத் தாண்டி பரவும் ஆபத்து ஏற்பட்டுள்ளதால் சர்வதேச நாடுகள் அனைத்தும் ஒருங்கிணைந்து செயல்பட இந்த எச்சரிக்கை விடுக்கப்பட்டுள்ளது.

காங்கோ ஜனநாயகக் குடியரசில் (DRC) கடந்த சில மாதங்களாகப் பரவி வரும் வீரியமிக்க எபோலா வைரஸ் தொற்றின் தீவிரம் காரணமாக, உலக சுகாதார நிறுவனம் (WHO) சர்வதேச அளவிலான பொதுச் சுகாதார அவசர நிலையை (PHEIC) பிரகடனம் செய்துள்ளது. காங்கோவின் முக்கியப் பெருநகரமான கோமா (Goma) பகுதிக்கு இந்தத் தொற்று பரவியதை அடுத்து, ஜெனீவாவில் கூடிய உலக சுகாதார நிறுவனத்தின் அவசரக் குழுக் கூட்டத்தில் இந்த அதிரடி முடிவு எடுக்கப்பட்டுள்ளது. இந்தத் தொற்றின் பரவல் வேகம் சர்வதேச நாடுகளுக்குப் பெரும் அச்சுறுத்தலாக மாறியுள்ளதால், உலக நாடுகள் அனைத்தும் இணைந்து போர்க்கால அடிப்படையில் நிதியுதவிகளையும் மருத்துவப் பணிகளையும் மேற்கொள்ள வேண்டும் என்று உலக சுகாதார நிறுவனத்தின் பொது இயக்குநர் டெட்ரோஸ் அதானோம் கெப்ரேயேசஸ் (Tedros Adhanom Ghebreyesus) அதிகாரப்பூர்வமாகத் தெரிவித்துள்ளார்.

உலக அவசர நிலை என்பதன் பின்னணி:

உலக சுகாதார நிறுவனத்தால் அறிவிக்கப்படும் இந்தச் சர்வதேச அவசர நிலை என்பது, உலகளவில் பரவக்கூடிய நோய்த்தொற்றுகளுக்கு எதிராக விடுக்கப்படும் மிக உயரிய எச்சரிக்கையாகக் கருதப்படுகிறது. இதற்கு முன்னதாக பன்றி காய்ச்சல், போலியோ, ஜிகா வைரஸ் மற்றும் மேற்கு ஆப்பிரிக்காவில் ஏற்பட்ட எபோலா பாதிப்புகளின் போது மட்டுமே இத்தகைய அவசர நிலை அமல்படுத்தப்பட்டது. தற்போதைய பிரகடனத்தின் மூலம் உலக நாடுகள் அனைத்தும் காங்கோவிற்குத் தேவையான மருத்துவக் கருவிகள், தடுப்பூசிகள் மற்றும் நிதியுதவிகளை உடனடியாக வழங்க சட்டபூர்வமான வழிவகை செய்யப்பட்டுள்ளது. இந்த நடவடிக்கை காங்கோ மீதான பொருளாதாரச் தடயோ அல்லது எல்லை மூடல்களையோ நோக்கமாகக் கொண்டது அல்ல என்றும், பரவலைத் தடுப்பதற்கான சர்வதேச ஒருங்கிணைப்பு மட்டுமே இதன் குறிக்கோள் என்றும் உலக சுகாதார நிறுவனம் தெளிவுபடுத்தியுள்ளது.

கோமா நகரின் பரவலும் புவியியல் சவால்களும்:

சுமார் 20 இலட்சத்திற்கும் அதிகமான மக்கள் வசிக்கும் மற்றும் சர்வதேச எல்லைக்கு அருகில் அமைந்துள்ள கோமா (Goma) பெருநகரத்தில் எபோலா பாதிப்புடைய நபர் ஒருவர் கண்டறியப்பட்டதே இந்த அவசர நிலை பிரகடனத்திற்கு முக்கியக் காரணமாக அமைந்துள்ளது. இந்த நகரம் ருவாண்டா (Rwanda) நாட்டின் எல்லைக்கு மிக அருகில் அமைந்துள்ளதால், வைரஸ் அண்டை நாடுகளுக்கு எளிதாகப் பரவக்கூடிய ஆபத்து அதிகரித்துள்ளது. மேலும், காங்கோவின் வட கிவு (North Kivu) மற்றும் இத்தூரி (Ituri) ஆகிய மாகாணங்களில் நிலவி வரும் உள்நாட்டு ஆயுத மோதல்கள் மற்றும் அரசியல் ஸ்திரமற்ற தன்மை காரணமாக மருத்துவக் குழுவினர் களப்பணிகளை மேற்கொள்வதில் பெரும் முட்டுக்கட்டை ஏற்பட்டுள்ளது.

மருத்துவக் குழுவினரின் சவால்களும் வன்முறையும்:

பாதிக்கப்பட்ட கிராமப்புறப் பகுதிகளில் பரவி வரும் தவறான வதந்திகள் காரணமாக, உள்ளூர் மக்கள் மருத்துவப் பணியாளர்களைத் தாக்கும் சம்பவங்கள் தொடர்ந்து அரங்கேறி வருகின்றன. இதுவரை நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட மருத்துவ முகாம்கள் மற்றும் வாகனங்கள் வன்முறையாளர்களால் சேதப்படுத்தப்பட்டுள்ளதாகத் தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன. இத்தகைய பாதுகாப்பு அச்சுறுத்தல்களுக்கு மத்தியிலும், மருத்துவக் குழுவினர் உயிர் ஆபத்துகளைப் பொருட்படுத்தாமல் வீடு வீடாகச் சென்று நோயாளிகளைக் கண்டறியும் பணிகளில் ஈடுபட்டு வருகின்றனர்.

எதிர்காலச் சவால்களும் எல்லையோரக் கண்காணிப்பும்:

எபோலா வைரஸ் மனிதர்களின் உடலிலிருந்து வெளியேறும் திரவங்கள் மூலமாகவே ஒருவரிடமிருந்து மற்றவருக்குப் பரவுகிறது. இந்தத் தொற்றின் அறிகுறி தென்படுவதற்கு 21 நாட்கள் வரை எடுத்துக் கொள்ளும் என்பதால், எல்லையோரக் கண்காணிப்பு தற்பொழுது பல மடங்கு தீவிரப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. ருவாண்டா மற்றும் உகாண்டா எல்லைகளில் மருத்துவப் பரிசோதனை முகாம்கள் அமைக்கப்பட்டு, தீவிரக் காய்ச்சல் அறிகுறி உள்ளவர்கள் தனிமைப்படுத்தப்பட்டு வருகின்றனர். உலக வங்கியும் பிற சர்வதேச நிதி நிறுவனங்களும் காங்கோவிற்கான அவசர உதவி நிதியை உயர்த்தியுள்ளதாக வட்டாரங்கள் தெரிவிக்கின்றன.

முன்னோக்கிச் செல்லும் பாதையும் தற்போதைய தேவையும்:

ஆப்பிரிக்கக் கண்டத்தில் நிலவி வரும் இந்தச் சுகாதார நெருக்கடிக்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்க வேண்டுமானால், சர்வதேச சமூகத்தின் உடனடிப் பங்களிப்பு இன்றியமையாததாகும். புதிய தடுப்பூசிகளை தடையின்றி விநியோகிப்பதும், பாதிக்கப்பட்ட பகுதிகளில் உள்ள ஆயுத மோதல்களுக்கு தற்காலிகமாக முற்றுப்புள்ளி வைத்து மருத்துவப் பணியாளர்களின் பாதுகாப்பை உறுதி செய்வதும் காங்கோ அரசின் அவசரக் கடமையாகும். முறையான தனிமைப்படுத்துதல் மற்றும் உலக நாடுகளின் கூட்டு முயற்சி மட்டுமே இந்தத் தொற்றைக் கட்டுப்படுத்த உதவும் என்பது தற்போதைய நிதர்சனம்.